roku 1694 marszałek polny cieszyński Adam Borek - spodziewając się rychłej śmierci - zapisał w testamencie swoje posiadłości Bonifratrom wrocławskim, zobowiązując ich do wybudowania w Cieszynie szpitala, w którym znajdą pomoc i opiekę mieszkańcy okolicznych miejscowości, zwłaszcza najubożsi.

ozpoczęta i sprawnie kierowana przez bonifratra ojca Klemensa Mentzla budowa klasztoru, kościoła i szpitala na 12 łóżek tak szybko postępowała naprzód, że już w roku 1700 bracia mogli sprowadzić się do Cieszyna i przyjąć pierwszych pacjentów. W okresie Rzeczypospolitej i przez cały czas zaborów konwent należał do prowincji austriackiej.

o odzyskaniu przez Polskę niepodległości i reaktywowaniu w roku 1922 prowincji polskiej przeorem został Michał Buhl, który przejął klasztor od prowadzących go dotychczas braci Czechów. Zaraz też przystąpił do koniecznego remontu i modernizacji zabytkowego gmachu, uzupełnienia wyposażenia szpitala oraz zagospodarowania zaniedbanego i zdewastowanego w czasie działań wojennych klasztornego majątku. Zajął się również uporządkowaniem bogatego archiwum i biblioteki.

ozwój cieszyńskiego szpitala i konwentu przerwał wybuch II wojny światowej. W listopadzie 1939 roku Niemcy zlikwidowali szpital i nakazali braciom opuszczenie klasztoru w ciągu trzech dni. W bonifraterskim kościele odprawiono ostatnią mszę św., a Najświętszy Sakrament przeniesiony został do kościoła parafialnego. W opuszczonym przez braci klasztorze zorganizowano obóz dla Niemców z Wołynia i Besarabii, później była tu siedziba miejscowej Hitlerjugend i koszary dla wojska. W kościele wyświetlano filmy propagandowe.

o wojnie bracia powrócili do Cieszyna i zaczęli od podstaw organizować swoją działalność. Po dokonaniu niezbędnych remontów w lipcu 1946 roku odbyło się poświęcenie uruchomionej części szpitala i apteki, a kościół znów wypełnili wierni. Wielkie zasługi w tym pierwszym najtrudniejszym dla klasztoru okresie położyli ojcowie Metody Cichy i Salezy Jasik.

roku 1950 apteka i gospodarstwo zostały upaństwowione, szpital zaś, po nawiązaniu umowy z "Caritasem", przekształcony w Dom Pomocy Społecznej, w którym przebywało 120 pensjonariuszy.

roku 1968 przeor Roman Dziekan przeprowadził generalny remont klasztoru. W zaadoptowanych do tego celu pomieszczeniach znalazł swoje miejsce nowicjat przeniesiony z krakowskiego konwentu w 1973 roku, który funkcjonował tu do 1994 r., kiedy to mógł powrócić do Krakowa.

owa rzeczywistość lat dziewięćdziesiątych przyniosła cieszyńskiemu konwentowi wiele zmian na lepsze - odzyskanie praw do upaństwowionych w latach pięćdziesiątych dóbr zakonnych, możliwość samodzielnego prowadzenia Domu Opieki Społecznej dla Dorosłych oraz apteki farmaceutycznej typu A. Po dzień dzisiejszy w cieszyńskim konwencie trwają zakrojoną na szeroką skalę, rozpoczęte we wczesnych latach dziewięćdziesiątych prace remontowo - modernizacyjne. W ten sposób bracia podnosząc standard swojego domu pragną stworzyć jak najlepsze warunki dla świadczenia pomocy w duchu Świętego Jana Bożego.